24-01-09

56) "Hi, welcome to Barcelona"

Yesah, hij is nog steeds in the house en alive and kicking. Tot mijn verbazing merkte ik net dat het alweer bijna langer dan een week geleden is sinds ik nog iets van me heb laten horen. En dat is geheel te wijten aan een groot evenement dat we net met succes hebben afgehandeld, en waardoor ik nu moe maar voldaan aan een rustig weekend kan beginnen.

Aangezien Jerry vorige week Eventisimo verlaten heeft, stond ik er voor het laatste evenement tijdens mijn stageperiode helemaal alleen voor. Maandag, dinsdag en woensdag kwam namelijk een groep dokters van de firma 'Merck' (elke vrouw die ik tegenkom schijnt die naam te kennen, maar ik had er in ieder geval nog nooit van gehoord) naar Barcelona voor een jaarlijks congres.

Eventisimo had de transfers van en naar het hotel geregeld, en dus was het de taak van ondergetekende drie dagen lang van 8u 's morgens tot 21u 's avonds aan de drie terminals van Barcelona's luchthaven post te vatten, en al de 65 personen (die met 35 verschillende vluchten in Barcelona aankwamen) persoonlijk de hand te schudden, en ze dan zo vlug mogelijk in een privé-limousine richting hotel te duwen, daarbij alle mogelijke problemen (koffers verloren, koffers kwijt, chauffeurs die niet komen opdagen in het Spaans de les lezen :), enzovoort) zo goed mogelijk proberen op te lossen, én rustig blijven.

Vooral woensdag was een topdag, want de eerste vlucht naar Barcelona stond gepland om 8u, terwijl de laatste persoon theoretisch gezien om 23u in Barcelona zou moeten aankomen. Inderdaad, theoretisch, want door vertragingen kwam het vliegtuig pas om 23.45u aan. Toen ik dan uiteindelijk om 00.15u in Plaça Catalunya aankwam, bleek de laatste trein naar Rubí al vertrokken te zijn. Er zat dus niets anders op dan a) ofwel wachten tot 5u voor de eerste trein, b) ofwel wachten tot 1.30u voor de nachtbus naar Rubí te nemen. Omdat ik echter geen van beide als ideaaloplossing vond, heb ik de grote baas maar uit zijn bed gebeld, waardoor die laatste (na lichte dwang van mijn kant) mij voorstelde de taxirit naar Rubí terug te betalen. Om 00.25 heb ik dan lekker chill een taxi naar Rubí genomen, waar ik rond 00.55u dan uiteindelijk aankwam, na allerlei gesprekken over waarom Belgisch bier beter is dan Spaans bier, waarom ik in godsnaam in het midden van de nacht een taxi naar een godverlaten plaats als Rubí nodig heb, waarom de Dakar volgend jaar terug naar Afrika moet verhuizen, enz. Dat waren met andere woorden weer 45 goed besteede euro's (inderdaad, een taxi naar Rubí kost stukken van mensen!)

Enfin, na 6 uur slaap werd ik donderdag alweer opnieuw verwacht op het evenement, dit keer om 8u in het hotel Avenida Palace, waar ik een tafeltje, eten, drinken en wat informatiemappen toegewezen kreeg, en de dokters op al hun belangrijke vragen moest antwoorden, zoals "Waar is de W.C. voor de vrouwen?"; "Kan je de chauffeur eens bellen om te vragen of-ie mij iets vroeger kan naar de luchthaven brengen?"; "Kan je mij nog een informatiemapje geven a.u.b.?", enz. Al bij al lekker relaxed dus, en bastante ontspannend na 3 dagen van gemiddeld 6 uur slaap. In de namiddag (net als vrijdag trouwens) stond het regelen van de exits dan nog op het programma; waarbij iedereen weer in een privé-limousine naar het vliegveld werd gestuurd. En zo kwam ook mijn laatste evenement bij Eventisimo tot een goed einde...