01-09-08

20) "Ja, het is precies een beetje pikant."

En inderdaad, na een druk weekend heb ik eindelijk weer eens eventjes de tijd om de blog te updaten met de belevenissen van de laatste 3 dagen. Beginnen doen we dit keer vrijdag, toen Ramon, Norma, Diego en ik een heuse cena (avondeten) georganiseerd hadden voor enkelen (oud-)bekenden.

Van de partij waren natuurlijk Xavi (de ex-kotgenoot van vorig jaar, bijgenaamd El Milagro de Rubí ("Het Mirakel van Rubí") vanwege zijn voortreffelijke kookstijl - vooral dan in vergelijking met Diego, Ramon of mijzelf :=)),  zijn 2 Tsjechische vrienden die eventjes op doorreis waren, Miquel (mijn vaste ticket-leverancier voor de matchen van F.C. Barcelona), en Nella ((ex-?)vriendin van Rupert (ook een ex-kotgenoot die onlangs terug vertrokken is naar Zuid-Afrika), naast dan natuurlijk de magische vier (nl. Ramon, Diego, Norma en ik).  

Afspraak was om 21.30u, maar zoals je ondertussen toch al zou moeten weten uit mijn vorige berichten, is zoiets in Spanje relatief. Rond 22.10u kwamen de eerste gasten dan ook pas rustig binnengewandeld. Xavi had voor de verandering weer eens gekookt (tortilla op Catalaanse wijze), en samen met de pizza´s van Ramon op ´Rubiaanse´ wijze (d.w.z. net niet aangebrand), de bladerdeeggebakjes van Miquel, en de mole van Norma hadden we rond 22.30u zowat de meest uiteenlopende gerechten op tafel staan.

Tijd nu voor een nieuwe insiderstip: wanneer een Mexicaanse je mole voorschotelt, en zegt dat het een beetje pikant kan zijn, vergewis je er dan van dat je genoeg water én/of ijsblokjes in huis hebt. Eén van de Tsjechen nam namelijk gretig 2 grote lepels mole, ontdekte na 1 grote hap hoe ongeloofelijk pikant het goedje wel niet was, en had de rest van de avond last van een "zware maag" en misselijkheid. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: terwijl Norma rustig verder at, zat iedereen met open mond - en ondertussen al half uitgekleed - te zwoegen om de tortilla met mole binnen te krijgen, daarbij constant of wijn water (met véél ijsblokjes) drinkend. Toen Norma vriendelijk vroeg wie nog een portie wilde hebben, moest iedereen plotseling dringend naar de W.C. Daarom werd maar snel besloten over te gaan tot het dessert.  

Wanneer je over dessert spreekt en Nella uitgenodigd is, kan je ervan uitgaan dat het lekker en goed is. Rechts op de foto haar specialiteit (cake met ananas), en links gevulde chocoladebroodjes. En hoewel verschillenden omwille van een zware maag (enig idee hoe dat zou komen, Norma?) geen hap meer binnen kregen, waren de gevulde chocoladebroodjes en de ananastaart toch binnen de 10 minuten op, zodat er ´s anderendaags alleen nog een grote kom mole overbleef - "Ideaal voor de komende week nog eens te eten", aldus Norma. Ik denk dat Ramon, Diego en ik deze week maar gaan uiteten ´s avonds :)...

(Meer foto's van het etentje door op de foto's te klikken, of indien je niet graag op foto's klikt, op: http://picasaweb.google.com/dasmichiel/BarcelonaAugustus2...)