24-08-08

18) Spaanse miscommunicaties.

Miscommunicaties komen in Spanje vaker voor dan in België. Een verklaring daarvoor is allicht dat Spanjaarden in het algemeen veel lakser zijn wanneer het op afspraken maken aankomt (getuige daarvan is bijvoorbeeld de "kom-altijd-minstens-een-kwartier-na-het-afgesproken-uur-pas-opdagen"-regel waar ik het in vorige posts al eens over had). Een ander voorbeeld om deze hypothese te ondersteunen:

Woensdag had Ramon tegen Norma, Diego en mij gezegd dat we vrijdagavond moesten vrijhouden, want dan zouden we naar een feestje gaan in Sant Cugat. Ok, vrijdagavond komen Norma en ik na het werk aan in het appartement. Ramon nergens te bespeuren, Diego evenmin. Ramon belde Norma een half uur later om te zeggen dat hij in Castelfells zat met zijn neefjes en dus niet naar huis ging komen voor zaterdagavond. Maar, als we ook wilden komen moesten we gewoon naar Sergi (een vriend van Ramon die in Sant-Cugat woont, n.v.d.r.) bellen, want die ging toch naar Castelfells gaan zaterdag.

Om 12 uur kwam Diego dan thuis met een vriendin van Uruguay (met verhalen waarover ik direct 2 blogposts kan volschrijven, amaai :)). Natuurlijk wist die ook weer niets meer van een feestje ("Hoe, heeft iemand mij ooit iets verteld daarover?"). Enfin, party canceled dus, en de rest van de avond hebben we nog geluisterd naar de verhalen van Diego zijn amiga. In het kort kwam het hierop neer: de vriendin van Diego was naar hier gekomen omdat haar ex-lief (Diego's neef) aan een overdosis drugs was gestorven (hier in Barcelona), en aangezien dat een crimineel was (bankovervallen in Italië, huurmoordenaar in Uruguay, tientallen gevangenisstraffen, enz.) die onder valse naam verbleef hier in Barcelona, was zijn ex-lief de enige die alles hier kon komen regelen. Allemaal zeer bizar, althans voor Norma en mij. Diego zijn commentaar bij dit alles: "Ja, maar in Uruguay zijn wij dan nog een normale familie hè!"

Enfin, zaterdagmiddag bellen we dan naar Sergi, om te vragen hoe laat-ie naar Castelfells vertrekt. Sergi blijkt echter helemaal niet van plan te zijn naar Castelfells te gaan (inderdaad: "Hoe, ik weet van niets..."). Gelukkig was Diego van plan naar zijn papa in Cubelles te gaan, en aangezien dat dicht bij Castelfells ligt, ging hij ons daar af zetten, nadat we zijn vriendin op de luchthaven hadden gedropt. Vijf kilometer voor Sitges vroeg-ie opeens: "Zeg, waar gaan jullie eigenlijk slapen, bij Ramon?" Jamaar, Diego, slapen, ga je dan niet terug naar Rubí vanavond? "Ik, nee, heb ik dat niet gezegd? Ik blijf slapen in Cubelles." Miscommunicaties dus. Het enige dat hij kon doen, was ons afzetten in Sitges (net voor Castelfells), zodat we daar de trein terug naar huis konden nemen (aangezien er bij Ramon in Castelfells geen trein naar Barcelona vertrok).

Gelukkig bleek er in Sitges (waar het om 22 uur 's avonds nog 26 graden was!) net een Festa Major bezig te zijn, dus hebben Norma en ik daar nog een paar uur rondgelopen (zie ook foto's en video in deze post), alvorens de trein naar Barcelona terug te nemen.

Moraal van dit verhaal: indien je nogal vlug last hebt van stress, dan is Spanje zeker een land waar je naartoe moet komen :)

(Meer foto's van het Festa Major in Sitges zijn te vinden door op de foto's in deze post te klikken, of indien je niet graag op foto's klikt, op http://picasaweb.google.nl/dasmichiel, en dan klikken op "Barcelona Augustus")