16-12-08

50) Bye bye Norma en [REC]

Sinds maandag zit Norma voor een tweetal weken in Mexico, dus vond ze het wel de moeite waard om een Mexicaanse fiesta te houden het weekend voor haar vertrek (enfin, vrijdagavond). Uitgenodigd waren de usual suspects: Team Rubí, Xavi (ex-kotgenoot) en de collega´s van Norma van Intersport (zie personen aan de rechterkant op de foto). En hoewel we Norma op voorhand al gewaarschuwd hadden niet te overdrijven met de pepers, werd het naar aloude gewoonte weer een veel te pikante bedoening. Gelukkig was Diego een extra voorraad water gaan kopen, zodat al bij al de schade beperkt bleef tot een zware maag en lippen die aanvoelden "alsof iemand er met een bunsenbrander over gegaan was" - aldus Diego.

Zaterdag stond volledig in het teken van Barcelona-Madrid, met vanaf 11u ´s morgens voortdurende vergelijkende analyses, interviews, breaking news, enzovoort, in onze piso dan nog afgewisseld met de hymne van Barça die Ramon om de 5 minuten begon te herhalen. Om 22u was het dan zover; terwijl Ramon in de gietende regen in het Camp Nou de match live meevolgde, had de rest afgesproken bij Sergi, waar zo´n 15 man voor een klein tv-scherm gekluisterd zat om de match mee te volgen. Al bij al een enorm saaie match, maar uiteindelijk slaagde Barcelona er toch in de 2-0 overwinning binnen te halen. Groot feest dus gedurende de ganse nacht, hoewel de regen wel een aardige spelbreker vormde (Catalanen zijn namelijk echte mietjes wat dat laatste betreft).

decorationZondag belde Sergi ons dan op om te vragen of we goesting hadden om [REC] te kijken, een Spaanse horrorfilm opgenomen in Barcelona. [REC] begint wanneer een cameraploeg samen met de brandweer opgesloten wordt in een appartement in het centrum van Barcelona; reden: onbekend. Eén van de bewoners is geïnfecteerd door een virus en valt de rest van de bewoners aan. Eenmaal gebeten veranderen ook deze laatsten in bloeddorstige zombies die de laatste bewoners zo vlug mogelijk om het leven willen brengen. Redelijk zware film dus, vooral ook omdat alles met handycam gefilmd is, en er geen filmmuziek aanwezig is (waardoor "doodse" stiltes opeens een heel andere betekenis krijgt). Ramon kon de laatste 10 minuten niet meer kijken van de schrik, en Sergi vloog verschillende keren omhoog tijdens de film (waarop ik mij dus ook enorm verschrok van zijn spastische aanvallen). Toen ik de volgende dag bij Xavi op bezoek ging, viel het mij op hoe gelijkend zijn appartement is met dat van de film. Ik ben dan ook maar zo vlug mogelijk naar boven gelopen, zonder daarbij voor iets te stoppen, ik kon natuurlijk nooit weten of één of andere bloeddorstige zombie mij onderweg stond op te wachten...