30-09-08

33) Events, events, en meer events - vrijdag

Ok, uiteindelijk heb ik eventjes de tijd gevonden om zo kort mogelijk verslag uit te brengen van 4 dagen non-stop events.

Vrijdag: van 8u tot 22.30u

decorationOm 8 uur werd ik al verwacht in de luchthaven van Barcelona, om daar in 5 minuten een update te krijgen over wat mij het komende event te wachten stond. Van vrijdag tot maandag had een belangrijke bank uit Duitsland zijn belangrijkste jonge klanten (tussen 18 en 22 jaar) uitgenodigd voor een gratis weekend Barcelona. De ouders zijn al reeds lid van de bank (eventjes terzijde: om nog maar toegelaten te worden tot de bank, moet je al 1 miljoen euro op je eigen rekening hebben staan, dus zoiets zegt al genoeg over de rijkdom van deze jongeren, en de enorme kostprijs van dit event), maar om nu ook nog de kinderen van deze ouders naar de bank te lokken, werd een super-de-luxe weekend georganiseerd door Eventisimo.

Enfin, vrijdag bestond mijn taak erin om samen met een ingehuurde freelance de jongeren op de luchthaven te verwelkomen, en naar de privé-minivan te begeleiden. Met 14 verschillende vluchten uit verschillende Duitse en Britse luchthavens op 9 verschillende tijdstippen en in 2 verschillende terminals, spreekt het voor zich er problemen optreden. Zo waren er in totaal 10 verschillende transfers voorzien, met daartussen minstens 10 minuten pauze voor ons. Helaas, door delays, problemen met de koffer, of personen die zonder koffer ineens aan terminal A stonden terwijl ze mét koffer uit B moesten komen (waardoor er dus met de security gepraat moest worden zodat de persoon in kwestie terug via terminal B binnenmocht om daarna 20 minuten later in A terug uit te komen), was het voor ons dikwijls op-en-af rennen tussen 2 terminals; daarbij reeds telefonerend met de chauffeur om te vragen waar-ie bleef, en tegelijkertijd ook nog etend en drinkend.

Enfin, na 14 uur constant bellen, wachten, verwelkomen, begeleiden, opnieuw bellen enz. was ik echt wel een beetje moe geworden. Gelukkig viel alles uiteindelijk nog wel mee dankzij de geanimeerde gesprekken met de verschillende jongeren (die uiteindelijk allemaal even oud als ik waren, dus ja, heb je al direct wat dingen gemeen om over te spreken hè), maar vooral dan nog met de chauffeurs van de minivans en de taxista's.

Misschien vraag je je wel eens af waarom chauffeurs altijd luid lachend en pratend aan de uitgang van de luchthaven staan te wachten. Wel, ze hebben het eigenlijk alleen over de toeristen, en dikwijls staan ze toeristen gewoon in hun gezicht uit te lachen ("Haha, amaai, ik ben er zeker van dat die man blind is; wie trouwt er anders uit vrije wil met zo'n vrouw"), terwijl die laatsten natuurlijk denken dat de chauffeurs hen vriendelijk staan te begroeten. Zo was er een chaufeur die Fitty genoemd werd door de rest, omwille van zijn 2 belangrijkste kenmerken: Follar ('seks') en witty ('grappig'). Fitty is 65 jaar oud, heeft 28 jaar als buschauffeur gewerkt, en is het type opa die je direct zo adopteren: altijd goedgezind en voortdurend bezig over las chicas.

decorationZo stonden we op een bepaald moment enkele Indiaanse meisjes op te wachten. Voor ze uit de terminal kwamen had-ie mij al gewaarschuwd: "Meisjes uit India zijn de knapste die er rondlopen, want in mijn 28 jaar als buschauffeur weet ik wel waar de mooiste zitten." Toen de 4 dan uiteindelijk uit de terminal kwamen en voor ons stonden, stootte-ie me tegen mijn schouder en zei-ie: "Madre mía, had ik het je niet gezegd! Maar met meisjes is het altijd hetzelfde, ze stappen altijd achter in de auto, en komen nooit langs me zitten." Toen ik antwoordde van "Ach Fitty tío, trek het je niet aan, misschien heb je dit keer wel meer geluk...", zei hij, alvorens we beiden lachend afscheid namen: "Ach, ik geloof het niet, het enige wat ik kan doen is mirar y sufrir ('kijken en lijden')"

decorationMet een andere chauffeur had ik ook een erg geanimeerd gesprek. Hij en zijn vrienden hadden een spelletje gestart waarbij er gegokt werd over hoe knap de meisjes zouden zijn, maar vooral welke haarkleur ze hadden; rubia ('blond') of morena ('zwartharig'), enkel afgaand op hun naam. Zo stonden we op een bepaald moment een zeker 'Nadine' op te wachten. Hij hield het op een middelmatige morena, ik op een grote rubia. Omdat het niet duidelijk was in welke terminal Nadine ging aankomen, was ik naar terminal A gegaan, terwijl de chauffeur in B bleef. Na enkele minuten kreeg ik telefoon van hem; dat onze chica in B stond. Het eerste wat ik hem vroeg was: "En, wie heeft gewonnen? Het is een rubia hè?", waarna-ie lachend antwoordde: "Nee nee, het is een morena, maar wel groot." Gelukkig voor ons verstond Nadine geen woord Spaans :).