24-02-09

64) Trip naar Sitges.

Inderdaad, zoals de titel reeds verklapt stond afgelopen weekend een trip naar Sitges op het programma. Maar allereerst nog een zeer korte samenvatting van de Mexicaanse fiesta van vrijdag, zoals beloofd in mijn laatste blogpost. Uiteindelijk (en onder lichte dwang van Ramon, Diego en ikzelf) besloot Norma dan toch niet zelf (veel te) pikant te gaan koken, maar werd beslist dat iedereen zelf maar iets moest meebrengen om te eten. Van het feestje heb ik zelf niet veel meegemaakt, omdat ik omwille van lichte vermoeidheid al om 00.15u besloot te gaan slapen (terwijl dan natuurlijk het volk pas binnenkwam, naar Catalaanse gewoonten). Enfin, Norma vertelde me de volgende morgen dat er nog stevig was doorgefeest (en gedronken, want de Tequila was wél rijkelijk aanwezig) tot 6u 's morgens, en dat ik precies nog al erg moe geweest moest zijn aangezien ik van de hele party niets heb gehoord :)

Zaterdag was een redelijke chill-dag, waar de algemene huishoudelijke taken de absolute voorrang hadden (zoals o.a. inkopen doen, wassen, poetsen, enz.), en ook weer op tijd gaan slapen (jaja, aangezien ik volgende week 22 zal zijn begin ik mij soms al oud te voelen) aangezien zondag een trip naar Sitges op het programma stond, en het - om files te vermijden - aangeraden was om vroeg genoeg te vertrekken. (Eventjes te verduidelijking na deze lange zin: 'op tijd gaan slapen' betekent hier 'vóór 1u'; en 'vroeg genoeg vertrekken' slaat op 'vóór 13u onbeten hebben'; niet dat jullie denken dat ik plots mijn hele levensritme omgegooid heb).

Sitges is een klein dorpje gelegen op zo'n 15 minuten rijden van Barcelona, en vooral bekend omwille van zijn mooie zandstranden, en zijn rijke carnavalcultuur, waardoor we net vóór Sitges al halt hielden om niet tussen de dronken feestvierders te moeten zwalpen. Ondertussen was het al 15u en was de temperatuur al opgeklommen tot een slordige 21 graden, met een zacht zeebriesje en volle bak zon; kortom, zomerweer voor overwinterende Belgen, hoewel de Catalanen het weer slecht "lichtjes aangenaam, niet meer, niet minder" vonden :)

Na nog een paar uurtjes chillen in Sitges zat er niets anders op dan weer terug huiswaarts te keren, want aangezien alle locals in het weekend naar Sitges trekken, staan er zondagavond dikwijls lange files richting Barcelona-city. Enfin, en bij deze startte dan weer een nieuwe week hard labeur in het kantoor van Rent4Days, mijn laatste als 21-jarige bij-de-weg...

Meer foto's zijn te vinden op: http://picasaweb.google.com/dasmichiel/8BarcelonaFebruari2009#

19-02-09

63) "No mames wey!"

decorationJawel, je leest het goed, morgenavond is het weer zover: Norma houdt weer één van haar legendarische Mexicaanse feestje voor de collega's van haar werk. Dat staat weer garant voor (véél) te pikante fajita's, burrito's, mole, tequila, en typisch Mexicaanse uitspraken zoals "No mames wey" ("Zeik niet, gast") en "Andaley tío" ("Vooruit kerel")...misschien dat ik morgen dus best maar eens uit ga eten voor de verandering :)

Toen Norma gisteren trouwens aan Ramon vertelde dat er weer een Mexicaanse fiesta aankwam, spurtte die al speciaal naar de buurtwinkel om 3 extra 8-liter waterflessen te gaan bijkopen; kwestie van niet -zoals de laatste keer- plotseling te ontdekken dat het water op is wanneer je zit te stikken in een veel te pikante fajita. Norma is in ieder geval al in haar eer gekrenkt door ons "marica" ("mietjes")-gedrag, maar een gewaarschuwd man is er twee waard. En in het geval van Norma haar beruchte Mexicaanse etentjes geldt die uitspraak zelfs dubbel. Meer informatie, foto's en een uitgebreide reportage komen zo vlug mogelijk online!  

15-02-09

62) "Mag ik het ook in het Portugees zeggen?"

Terwijl de temperatuur hier in Barcelona het afgelopen weekend naar 19 graden steeg omwille van de storm die momenteel in het Noorden van Europa hangt (waardoor het in het Zuiden opeens extreem warm werd), gaat alles ondertussen zijn gewone gangetje bij Rent4Days.

Mijn kennis van het Latijns-Amerikaanse Spaans, het Portugees en Italiaans heeft de laatste tijd ook een echte boost gekregen. Zo komen er dikwijls e-mails in het Italiaans binnen op het kantoor, en aangezien iedereen zowat zijn handen vol heeft (inderdaad, van crisis is er binnen de appartementensector precies nog niet veel te merken), komt het dikwijls voor dat ik die mails moet beantwoorden (uiteraard in het Spaans), maar daarvoor moet ik toch eerst proberen te ontcijferen wat er in de mail te lezen staat; molto divertente. Daarenboven komen dan nog eens de vele telefoontjes uit Argentinië en Uruguay, waar de uitspraak van vooral de 'y' sterk verschilt van de uitspraak in Spanje. Zo kreeg ik afgelopen week een telefoontje om te vragen of een appartement dicht bij het "plascha" van Barcelona gelegen was, en of "desaschuno" ook inbegrepen was. Na 2 keer disculpa? ('Excuseer, kan u nog eens herhalen?') bleek het dan over het playa (juiste uitspraak in Spanje: "plaja") en desayuno (juiste uitspraak in Spanje: "desajoeno") te gaan.

Vrijdag kreeg ik dan weer een leuke telefoon. Een mevrouwtje begint met "Euh, I...good morning....I....is.....no.....speak.......English.........me.........I.......can talk......in Portugese?". Enfin, er zat niets anders op natuurlijk, aangezien het mevrouwtje enkel Portugees sprak. Gedurende een vijftal minuten heeft ze dus zitten afratelen in het Portugees (dat een beetje lijkt op een mix tussen Italiaans, Spaans en Catalaans) over haar reservering die verlopen was, en of we haar een nieuw document konden opsturen. Heb ik haar in het Spaans moeten uitleggen dat zoiets normaal helemaal geen probleem is, en dat het normaal nog dezelfde dag geregeld zou moeten zijn. Jeeuj, en na een schouderklopje van de baas kreeg ik daarna ook nog een mailtje van haar met de volgende zin: "Muito bom, obrigado muito Senhor Miguel!" ("Ok, perfect, hartelijk dank Meneer Miguel"). En zo kon ik dus rustig aan het weekend beginnen.

10-02-09

61) "My name is Button, Benjamin Button"

decoration--- Waarschuwing: bevat onthullingen over de film "The Curious Case of Benjamin Button" --- Benjamin Button (vertolkd door Brad Pitt) wordt geboren als een baby ("ja duh" hoor ik je nu denken), maar met lichamelijk alle kenmerken van een 80-jarige; hij heeft een taaie, verrimpelde huid, slecht zicht en versleten organen. De baby wordt door zijn verschrikte vader achtergelaten bij Queenie, een zwarte verzorgster in een home voor bejaarden. Daar groeit Benjamin op, maar doorheen de jaren blijkt dat Benji jonger, vitaler en sterker lijkt te worden. Zo ontmoet hij op zijn zevende de even oude Daisy (gespeeld door Cate Blanchett), en beiden voelen zich op de één of andere manier tot elkaar aangetrokken. Later (Benjamin is ondertussen alweer een stuk jonger geworden, terwijl Daisy alweer wat ouder is) besluit 'den Bennie' er opuit te trekken en het rusthuis te verlaten om wat van de wereld te zien. Met een sleepboot reist hij zowat de hele wereld rond, terwijl Daisy een carrière als balletdanseres opbouwt. Wanneer Daisy een ongeval krijgt, ontmoeten de twee elkaar weer, en aangezien ze nu beiden - dit keer lichamelijk én geestelijk - dezelfde leeftijd hebben, slaat de vonk over. De dingen blijken goed te gaan; zo goed zelfs dat er enkele jaren later zelfs een kind volgt. Meer en meer beginnen zowel Benjamin (die ondertussen in zijn (lichamelijke) tienerjaren begint te komen) als Daisy (die ondertussen het lichaam van een veertigjarige heeft gekregen) echter te beseffen dat er in de toekomst wel eens problemen kunnen optreden. Het is dan ook daarom dat Benjamin afscheid van zijn familie neemt, zodat Daisy een man kan zoeken die hun dochter beter zal kunnen opvoeden dan hijzelf...

Zo verteld heeft het hele verhaal een hoog "what-the-hell"-gehalte, maar wat deze film vooral zijn 13 (!) Oscarnominaties waardig maakt, is het feit dat alles als een soort flashback verteld wordt vanuit het sterfbed van Daisy, nadat Benjamin enkele jaren eerder als baby al in haar armen is overleden. Het hele uitgangspunt (een jongen die stokoud geboren wordt en elk jaar jonger wordt) is op zijn zachtst uitgedrukt absurd te noemen, maar eenmaal de film op gang komt (en met een totale speelduur van 2u en 46 minuten duurt dat eventjes) accepteer je zonder al te veel tegenspruttelen zowat alles wat regisseur David Fincher (inderdaad, diegene die eerder ook verantwoordelijk was voor 'Seven', 'The Game' en 'Zodiac') je voorschotelt. En zo wordt via flashback gezapig aan het hele (onmogelijke) liefdesverhaal van Benji en Daisy verteld, voortdurend schommelend tussen drama, romantiek en de humoristische intermezzo's à la "Did I ever tell you I was struck by lightning 7 times?" die ondertussen al een heuse hype-status hebben bereikt op Youtube. The Curious Case of Benjamin Button, nu in de cinema, straks winnaar van verschillende Oscars. U weze gewaarschuwd. 

05-02-09

60) Departmento Márketing Rent4Days, buenos días...

decorationZoals in mijn vorige blogpost beloofd hier dus een update van mijn nieuwe (en tevens laatste, voor zij die al schrik begonnen krijgen) stageplaats in Barcelona. De komende vijf maanden ben ik namelijk tewerkgesteld bij het appartementenverhuurbedrijf (geen idee eigenlijk of dat woord bestaat) Rent4Days - zie ook het kantoor op de foto hieronder, dat zich voornamelijk heeft gespecialiseerd op de verhuur en verkoop van appartementen in Barcelona, Madrid en Lissabon.

Mijn job de komende vijf maanden is het marketinggedeelte van het bedrijf verder uit te bouwen, en in een later stadium een externe evenementenservice op te starten (waar mijn kennis van de voorbije zes maanden bij Eventisimo zeker van pas zal komen). Leuk detail is dat ik de enige ben op het Marketing Departement, dus ook zowat mijn eigen baas - zo bepaal ik bijvoorbeeld zelf wanneer ik pauze neem, wat ik elke dag doe, en om welk uur ik kom werken (op voorwaarde dat ik natuurlijk vijf uur per dag op het kantoor aan het werk ben). De voorbije week heb ik mijn werkdagen maar laten vastleggen op elke dag van 10-15u, zodat ik 's morgens niet in een overvolle trein moet drummen voor een plaats, en toch nog op een mooi uur kan stoppen (in tegenstelling tot Eventisimo, waar overwerken tot 20u bijna eerder regel dan uitzondering was...).

De voorbije week heb ik marketinggewijs nog niet veel uitgericht, aangezien het er eerst vooral op aankwam de systemen van het bedrijf zo goed mogelijk te leren kennen, telefoontjes weten te beantwoorden, en enkele mails al (proberen) te beantwoorden. Vanaf morgen ga ik echter meer marketinggericht starten, beginnend bij de zoekmachine-optimalisatie van de site. Concreet komt het erop neer zoveel mogelijk significante links aan te gaan met allerlei externe providers, want Google plaatst sites waar veel naar gelinkt wordt automatisch hoger in hun resultatenvenster - waardoor het de komende dagen dus mijn taak wordt te overtuigen om de link van Rent4Days op hun website te plaatsen. Komt die cursus persuasieve internetcommunicatie van verleden jaar uiteindelijk toch nog goed van pas... ;)

02-02-09

59) "Welcome to Australia."

decorationNeen, ik zit nog altijd in Barcelona hoor; de titel van deze blogpost slaat dan ook volledig op de film 'Australia' die nu al enkele weken in de bioscoop loopt. 'Australia' vertelt het verhaal van een Engelse aristocratische dame (Nicole Kidman) die met tegenzin naar het woeste Australië omdat haar onlangs overleden echtgenoot daar een grote veeboerderij heeft. Daar ontmoet ze dan 'de Drover' (Hugh Jackman), met wie ze samen de kudde van haar overleden echtgenoot naar Darwin moet zien te brengen - aangezien we midden in Wereldoorlog II zitten en het leger dringend vee nodig heeft. 

Enfin, zoals alle Hollywoodfilms weet zelfs het kleinste kind wat er uiteindelijk gaat gebeuren (en mocht je toch over een IQ ter grootte van je schoenmaat beschikken; inderdaad die twee worden dus verliefd), maar in tegenstelling tot de alledaagse liefdesfilms speelt de romance tussen de twee hier niet de hoofdrol, want die wordt namelijk ingenomen door de prachtige en adembenemende landschappen die Down Under rijk is. Spijtig genoeg verandert het liefdesverhaal na 1,5u plotseling in een geschiedenisles, want hoewel menig filmbezoekers net zoals ik dachten dat de kusscène in de regen het einde vormde van de film, volgt er daarna opeens een bombardement van Japan, en breekt de oorlog uit, waardoor de romantische samenloop van het hele verhaal opeens doorbroken wordt door het drama en de tragiek van Wereldoorlog II. Spijtig, maar toch ideaal entertainment voor op een regenachtige zaterdagavond.