10-02-09

61) "My name is Button, Benjamin Button"

decoration--- Waarschuwing: bevat onthullingen over de film "The Curious Case of Benjamin Button" --- Benjamin Button (vertolkd door Brad Pitt) wordt geboren als een baby ("ja duh" hoor ik je nu denken), maar met lichamelijk alle kenmerken van een 80-jarige; hij heeft een taaie, verrimpelde huid, slecht zicht en versleten organen. De baby wordt door zijn verschrikte vader achtergelaten bij Queenie, een zwarte verzorgster in een home voor bejaarden. Daar groeit Benjamin op, maar doorheen de jaren blijkt dat Benji jonger, vitaler en sterker lijkt te worden. Zo ontmoet hij op zijn zevende de even oude Daisy (gespeeld door Cate Blanchett), en beiden voelen zich op de één of andere manier tot elkaar aangetrokken. Later (Benjamin is ondertussen alweer een stuk jonger geworden, terwijl Daisy alweer wat ouder is) besluit 'den Bennie' er opuit te trekken en het rusthuis te verlaten om wat van de wereld te zien. Met een sleepboot reist hij zowat de hele wereld rond, terwijl Daisy een carrière als balletdanseres opbouwt. Wanneer Daisy een ongeval krijgt, ontmoeten de twee elkaar weer, en aangezien ze nu beiden - dit keer lichamelijk én geestelijk - dezelfde leeftijd hebben, slaat de vonk over. De dingen blijken goed te gaan; zo goed zelfs dat er enkele jaren later zelfs een kind volgt. Meer en meer beginnen zowel Benjamin (die ondertussen in zijn (lichamelijke) tienerjaren begint te komen) als Daisy (die ondertussen het lichaam van een veertigjarige heeft gekregen) echter te beseffen dat er in de toekomst wel eens problemen kunnen optreden. Het is dan ook daarom dat Benjamin afscheid van zijn familie neemt, zodat Daisy een man kan zoeken die hun dochter beter zal kunnen opvoeden dan hijzelf...

Zo verteld heeft het hele verhaal een hoog "what-the-hell"-gehalte, maar wat deze film vooral zijn 13 (!) Oscarnominaties waardig maakt, is het feit dat alles als een soort flashback verteld wordt vanuit het sterfbed van Daisy, nadat Benjamin enkele jaren eerder als baby al in haar armen is overleden. Het hele uitgangspunt (een jongen die stokoud geboren wordt en elk jaar jonger wordt) is op zijn zachtst uitgedrukt absurd te noemen, maar eenmaal de film op gang komt (en met een totale speelduur van 2u en 46 minuten duurt dat eventjes) accepteer je zonder al te veel tegenspruttelen zowat alles wat regisseur David Fincher (inderdaad, diegene die eerder ook verantwoordelijk was voor 'Seven', 'The Game' en 'Zodiac') je voorschotelt. En zo wordt via flashback gezapig aan het hele (onmogelijke) liefdesverhaal van Benji en Daisy verteld, voortdurend schommelend tussen drama, romantiek en de humoristische intermezzo's à la "Did I ever tell you I was struck by lightning 7 times?" die ondertussen al een heuse hype-status hebben bereikt op Youtube. The Curious Case of Benjamin Button, nu in de cinema, straks winnaar van verschillende Oscars. U weze gewaarschuwd. 

De commentaren zijn gesloten.