19-12-08

51) Hij komt, hij komt...

Neen, het is niet Sinterklaas, maar daadwerkelijk ondergetekende die morgen het vliegtuig naar België neemt (Sinterklaas beschikt namelijk over een stoomboot). Uiteraard is er op dit moment - om 17u ´s avonds - nog altijd niéts klaargemaakt, en het ziet er ook naar uit dat dat zo nog een tijdje zal blijven (want officieel stop ik vandaag pas om 19u met werken - hetgeen betekent dat ik pas om 20u in Rubí zal zijn).

decorationDaar wacht dan nog een hoop strijkwerk (hahaha), wat eten klaarmaken, en het entertainen van de personen die op één of andere manier te weten zijn gekomen dat vanavond mijn laatste avond is, en dus onder het motto "Elke reden is een goede reden voor een feestje" de flat komen bevuilen. Daarna kan ik dan eindelijk beginnen aan het pakken van mijn koffer, hetgeen toch volgens een zekere logica zal moeten gebeuren aangezien ik morgen bij aankomst al direct een paar uur taxichauffeur mag spelen (tot 21u in het beste geval), en dus na 12u daadwerkelijk "thuis" te zijn geweest, weer opnieuw mijn koffers kan klaarzetten voor een week Egypte. Bah, ik word al moe als ik er nog maar aan denk :)

Hasta mañana,

Michiel.

16-12-08

50) Bye bye Norma en [REC]

Sinds maandag zit Norma voor een tweetal weken in Mexico, dus vond ze het wel de moeite waard om een Mexicaanse fiesta te houden het weekend voor haar vertrek (enfin, vrijdagavond). Uitgenodigd waren de usual suspects: Team Rubí, Xavi (ex-kotgenoot) en de collega´s van Norma van Intersport (zie personen aan de rechterkant op de foto). En hoewel we Norma op voorhand al gewaarschuwd hadden niet te overdrijven met de pepers, werd het naar aloude gewoonte weer een veel te pikante bedoening. Gelukkig was Diego een extra voorraad water gaan kopen, zodat al bij al de schade beperkt bleef tot een zware maag en lippen die aanvoelden "alsof iemand er met een bunsenbrander over gegaan was" - aldus Diego.

Zaterdag stond volledig in het teken van Barcelona-Madrid, met vanaf 11u ´s morgens voortdurende vergelijkende analyses, interviews, breaking news, enzovoort, in onze piso dan nog afgewisseld met de hymne van Barça die Ramon om de 5 minuten begon te herhalen. Om 22u was het dan zover; terwijl Ramon in de gietende regen in het Camp Nou de match live meevolgde, had de rest afgesproken bij Sergi, waar zo´n 15 man voor een klein tv-scherm gekluisterd zat om de match mee te volgen. Al bij al een enorm saaie match, maar uiteindelijk slaagde Barcelona er toch in de 2-0 overwinning binnen te halen. Groot feest dus gedurende de ganse nacht, hoewel de regen wel een aardige spelbreker vormde (Catalanen zijn namelijk echte mietjes wat dat laatste betreft).

decorationZondag belde Sergi ons dan op om te vragen of we goesting hadden om [REC] te kijken, een Spaanse horrorfilm opgenomen in Barcelona. [REC] begint wanneer een cameraploeg samen met de brandweer opgesloten wordt in een appartement in het centrum van Barcelona; reden: onbekend. Eén van de bewoners is geïnfecteerd door een virus en valt de rest van de bewoners aan. Eenmaal gebeten veranderen ook deze laatsten in bloeddorstige zombies die de laatste bewoners zo vlug mogelijk om het leven willen brengen. Redelijk zware film dus, vooral ook omdat alles met handycam gefilmd is, en er geen filmmuziek aanwezig is (waardoor "doodse" stiltes opeens een heel andere betekenis krijgt). Ramon kon de laatste 10 minuten niet meer kijken van de schrik, en Sergi vloog verschillende keren omhoog tijdens de film (waarop ik mij dus ook enorm verschrok van zijn spastische aanvallen). Toen ik de volgende dag bij Xavi op bezoek ging, viel het mij op hoe gelijkend zijn appartement is met dat van de film. Ik ben dan ook maar zo vlug mogelijk naar boven gelopen, zonder daarbij voor iets te stoppen, ik kon natuurlijk nooit weten of één of andere bloeddorstige zombie mij onderweg stond op te wachten...

10-12-08

49) Barçamania!

Werksgewijs worden er de laatste dagen weer lange uren geklopt. Zo kwamen er gisterennamdiddag maar liefst 3 aanvragen binnen, die allen binnen de 48 beantwoord zouden moeten worden. Aangezien Lidia eindelijk terug is van een 2-maanden durende evenement in Marbella (waar de nieuwe Audi Q5 voorgesteld werd), hebben we gewoon elk één project genomen en is daarop geconcentreerd.

'Mijn' groep is een Nederlands evenementenbureau dat 50 klanten heeft die van 17 tot 19 april naar Barcelona willen komen, en dan ook enkele goedkopere driesterrenhotels in het centrum van Barcelona zoeken, en enkele exclusieve - maar toch nog min of meer betaalbare restaurants. Beetje een saai project in vergelijking met Jerry eigenlijk (die een groep  van 120 Turken heeft die hun werknemers allen willen bedanken voor hun inzet, door een artificiële tent van 400m2 op Plaça Espanya neer te zetten met daarin allemaal mogelijkheden om zich "als supersterren voor een dag te voelen" - concreet gesteld dus met een oscaruitreiking, handtekensessies, limousines, een rode loper, etc.), of de groep Fransen die Lidia momenteel behandelt, die op zoek zijn naar exclusieve activiteiten in en rond Barcelona (waaronder een tocht in Catamaran, een bungeejump van de telecommunicatietoren van Barcelona, enzovoort).

Vrijetijdsgewijs maakt iedereen zich ondertussen op voor het belangrijkste evenement van het jaar: de thuiswedstrijd van F.C. Barcelona tegen Madrid deze zaterdag 13 december om 22u in het Camp Nou. In alle gratis kranten die overal rondslingeren worden al enkele dagen diepgaande analyses gemaakt over de kansen van respectievelijk Barça en Madrid. Ook op tv gaat alles over Barça, en worden de spelers voortdurend met camera gevolgd en geïnterviewd worden, waarover dan 's avonds natuurlijk uitgebreid bericht wordt. Denk er ook niet aan zaterdagavond rustig een cafeetje binnen te stappen om de wedstrijd te gaan volgen, want vele cafés werken dan enkel via telefonische reservaties om toch voldoende plaats te kunnen aanbieden.

Barçamania dus, en ook hier in Rubí. Vooral tussen Ramon (pro-Barcelona) en Diego (pro-Madrid) is de spannig al lichtjes te voelen, en beiden hebben mij al toevertrouwd zaterdagavond niét naar huis te komen mocht hun lievelingsploeg winnen tegen de aartsrivaal. Iemand goesting om zaterdag af te zakken naar Rubí; bij ons staat er die avond sowieso een kamer leeg ;)? 

05-12-08

48) Mannen, een ras apart.

Op het werk is het de afgelopen dagen opeens erg rustig geworden. Het enige werk dat we bovendien de afgelopen twee weken slechts hadden, was het verzenden van nieuwe aanvragen, maar sinds die allemaal alweer de deur uit zijn, is het momenteel een beetje chillen en jezelf proberen bezig te houden op het kantoor. Er zijn nu eenmaal niet veel bedrijven die met Kerst of Nieuwjaar naar Barcelona willen komen, aangezien iedereen in die periode toch liever thuis zit met de familie.

decorationOp de derde verdieping van de Calle Muntaner 50 wordt de laatste dagen dan ook wat afgezeikt, wat met drie quasi-werkloze mannen (Jerry, ik en Juanma die hier halftijds voor Eventisimo Design werkt) quasi continu in gesprekken over auto´s (duh!), knappe chicas in Barcelona - inclusief vergelijkende kwalitatieve discussies tussen Duitsland (Jerry), Sevilla (Juanma) en België (need I say more?), én de obligate werkhumor, waarbij het de bedoeling is iedereen om de beurt belachelijk te maken.

decorationVooral dat laatste is momenteel een heuse competitie aan het worden, waarin ik me dan ook meer en meer ben beginnen op toeleggen. Toen Jerry bijvoorbeeld na 2 weken ziekteverlof terug op het kantoor was en zei dat hij compleet genezen was, was mijn antwoord dan ook: "Ja, fysiek misschien, maar mentaal is en blijft zoiets toch onmogelijk hoor." Als Juanma mij zegt dat het internet enorm traag is, is mijn antwoord meestal: "Inderdaad, bij mij ook. Jerry, op welke sinistere sites zit je weer te surfen?"

Ook Jerry en Juanma zijn echter nog altijd in competition, met uitspraken als: "Verdorie Michiel, wat zit jij op die website van naakte mannen in Turkse stoombaden te doen?" (Juanma als hij voorbij mijn computer loopt) en "Is het een meisje aan de telefoon? Dan is het zeker voor mij, want met jou bellen alleen de lelijke oude mannen." (Jerry wanneer ik de telefoon opneem en hem de persoon doorverbind).

Ach mannen, een ras apart ;)

01-12-08

47) Uitnodiging, receptie, dinner, feestje, etc.

Wat een rustige werkweek moest worden, is uiteindelijk uitgedraaid op een marathon van werk, recepties en feestjes. Hier aldus het relaas van alweer een heftige week :).

Maandag had inderdaad alle tekenen van het begin van een rustige werkweek; alle evenementen voorbij, geen lopende incentives in het vooruitzicht, en geen nieuwe aanvragen die binnenkwamen. Ideaal dus om een beetje op Facebook te zitten, mails te lezen, op de hoogte te blijven van het Belgische nieuws, enzovoort. Dinsdag was eigenlijk meer van hetzelfde; supperrelaxed wat op het internet zitten surfen, en af en toe eens een telefoontje beantwoorden, meer niet.

Woensdag begon het echter; opeens wilden alle businessverantwoordelijken van de vijfsterrenhotels in Barcelona allemaal op woensdag langskomen om hun hotel nog eens een keertje persoonlijk in de verf te komen zetten op ons kantoor. Omdat Jerry echter voormiddag opeens last gekregen had van een erge voedselvergiftiging (zó erg zelfs dat ze hem hebben moeten afvoeren 's namiddags), moest ik dus alle commerciales ontvangen - enfin, zij die überhaupt nog wilden - want hier in Spanje schijnen veel comerciales te denken dat je alleen maar een gesprek met de baas nodig hebt om alles in orde te laten komen.    

Donderdag was Jerry dan weer terug op het kantoor, na (alweer) een nachtje ziekenhuis (ik denk dat-ie daar allicht een klantenkaart moet hebben ondertussen :-D), en werd de rust plotseling omgegooid door drie aanvragen die ongeveer tegelijkertijd binnenkwamen, allen voor mei en september 2009. Daarenboven kwam dan nog eens dat bij alle drie de aanvragen een antwoord binnen de 48u verwacht werd, waardoor er de hele dag druk getelefoneerd en gemaild moest worden met alle hotels, restaurants, tourproviders, enzovoort. Daarbij kwam dan nog eens dat de gevraagde evenementdata bleken samen te vallen met een belangrijk congres in Barcelona, waardoor alle 4- en 5-sterrenhotels in onze database al compleet volgeboekt waren. Er zat dan ook niets anders op dan hotels buiten het centrum te gaan contacteren, zodat we ´s avonds al een aantal 5-sterrenhotels in Terrassa, met zijn aanvraag had gecontacteerd. De andere twee aanvragen werden verschoven naar "vrijdag-te-behandelen", aangezien het in Barcelona voor de meeste providers de gewoonte is om donderdagnamiddag al rond 17u naar huis te gaan (op vrijdag is dit zelfs al 13u).

 Helaas zijn de werkuren bij Eventisimo contractueel vastgelegd van 10-19u, maar vandaag deden we daar zelfs nog een schepje bovenop. Eventisimo Barcelona was namelijk uitgenodigd in het stadion van F.C. Barcelona (inderdaad, Camp Nou), waar er een Catering-Receptie en inwijding van een nieuwe evenementenzaal in het Camp plaatsvond. Stel je voor, de 4 grootste cateringbedrijven van Barcelona die je - broederlijk naast elkaar gesitueerd - de lekkerste, zoetste of meest exclusieve gerechten gratis aanbieden, gewoon in de hoop een babbeltje met je te kunnen slaan en er zo voor te zorgen dat je - wanneer je bij de volgende groepsaanvraag weer eens een cateringdienst nodig hebt - je hen zal contacteren. Enfin, het babbelen heb ik aan Jerry overgelaten, het eten nam ik voor mijn rekening. Goede werkverdeling, al vond Jerry van niet, afgaande op commentaren als "Verdorie Michiel, praat jij eens een keer met die mannen, kan ik ook eens wat eten" :-D

Om 23u sloten de cateringbedrijven hun boeltje en besloten we er maar vandoor te gaan, dit keer naar de club Shoko, waar alle evenementenbedrijven van Barcelona uitgenodigd waren voor een etentje en gratis drank.

 Vrijdag dan weer een drukke werkdag, met telefoontjes en mails op-en-weer betreffende de andere 2 aanvragen die afgehandeld moesten worden. Gelukkig kregen we alles op tijd verzonden, want nog diezelfde avond (enfin, nacht) hadden we alweer een andere uitnodiging op zak, dit keer van het 5-sterrenhotel Dolce Sitges (in Sitges dus), waar we uitgenodigd waren voor een 4-gangendinner en overnachting in het hotel. De overnachting in het hotel hebben we maar geskipt, maar het dinner was wel dik in orde. Ook hier weer dezelfde werkverdeling als de avond ervoor: Jerry is chauffeur en houdt zich bezig met de comerciales, en ik drink, eet en maak een paar foto´s. Ja, Jerry en ik zijn een goed team :-D