02-09-08

21) Weekend = werk

Geachte bloglezer, inderdaad, werken bij een evenementenbureau houdt soms (enfin, dikwijls) ook in dat je in het weekend aanwezig moet zijn op een door Eventisimo georganiseerd evenement. En aangezien ik dit weekend de enige was die aanwezig was op het kantoor (Jerry op vakantie en Lidia, de nieuwe compañera de trabajo, zou pas maandag komen), en respectievelijk zaterdag 1 en zondag 23 personen gingen aankomen in het hotel Princesa Sofia in Barcelona, was het mijn taak aanwezig te zijn in het hotel om te zien of er geen problemen waren bij de cliënten.

decorationEn inderdaad, zo geschiedde dus dat ik zaterdagmiddag (na een reis van 30 minuten in de trein en daarna nog 20 minuten in de metro) eindelijk om 14 uur in het vijfsterrenhotel Princesa Sofia stond. Om 13.30 uur zou het vliegtuig van de cliënt landen in Barcelona, maar door vertraging in Turkije, zat er voor mij niets anders op dan te chillen in de lounge van het hotel. Gelukkig had de verantwoordelijke van 'reservas de grupos'  mij ondertussen al een Coca Cola aangeboden (kostprijs 6 (zes!) euro). De veiligheidsagenten die voorbijliepen bekeken me wel nogal raar, aangezien ik er met mijn 21 lentes en in mijn zondagse kledij allesbehalve rijk, oud of geschift (zoals je wil) genoeg uitzag om een kamer te boeken in het hotel.

Enfin, na 2 uur wachten kwam ik opeens tot de conclusie dat ik niet eens wist of ik op een man of vrouw aan het wachten was. Ook op de receptie had niemand een idee of 'Aytül' nu een mannen-of vrouwennaam was. Er zat dan voor mij ook niets anders op dan aan de receptie te staan wachten totdat ik iemand zag die er Turks uitzag, en dan maar op de man (of vrouw?) af vragen of hij/zij Aytül was. Enfin, 2 minuten later kwam er een klein Turks uitziend vrouwtje (aha!) aangewandeld, die inderdaad Aytül bleek te zijn.

decorationNa een kort gesprek verliet ik dan 2,5 uur later dan verwacht uiteindelijk het hotel, net op tijd om met Norma in Plaça Catalunya af te spreken, om van daaruit dan de bus te pakken naar Tibidabo, met 512 meter het hoogste punt van Barcelona, waar zich een oud pretpark en een kerk met 2 verschillende verdiepingen bevindt. Het pretpark ging echter net dicht, en de bovenste (en meest spectaculaire) verdieping van de kerk was niet open op zaterdag, waardoor we na 40 minuten maar besloten terug naar Rubí te gaan.

Gelukkig bleek Nella net in de buurt te zijn, en besloot ze ons af te zetten in Rubí. Sterker nog, ze wilde ons zelfs pannenkoeken bakken, op voorwaarde dat wij voor de film zorgden :=). Ideaal dus, hoewel er van een film niet meer veel in huis kwam, aangezien we om 22 uur pas thuis waren en we om 23.30 uur pas gedaan hadden met eten ;)

Zondag meer van hetzelfde; d.w.z. na 1,30 uur reizen opnieuw in het hotel Princesa Sofia wachten, chillen in de lounge, een colaatje drinken (inderdaad, weer 6€, dit keer op kosten van Eventisimo), en daarna weer naar huis. Het leven van een evenementenorganisator kan zwaar zijn :=)

De commentaren zijn gesloten.