26-08-08

19) Please Mess With The Zohan

decorationZondag op het programma: niet veel, een beetje rusten en dan 's avonds naar de film, want Norma wilde You Don't Mess With The Zohan (of, zoals hij hier in Spanje heet: "Licencia para peinar") gaan zien; het laatste nieuwe misbaksel van Adam Sandler, bovendien ook nog eens geproduceerd en geschreven door hem (enfin, dat was al een eerste waarschuwing). De tweede waarschuwing was het mevrouwtje aan de kassa ons "vriendelijk waarschuwde dat de film nogal erg slecht is". Op dat moment hadden we ticketjes moeten kopen voor Wall-E, maar om de één of andere reden (hier Norma genoemd) zaten we 5 minuten later toch te kijken naar Sandlers flutfilm.

Het script, al is dat in dit geval eigenlijk een belediging voor het woord, leek geschreven door een bende mentaal gehandicapten die net Epic Movie had gezien, en daarna besloot dat het blijkbaar nóg slechter kon: Een geheim superagent (Sandler, natuurlijk) van de Mossad (de Israëlische geheime dienst) zet zijn eigen dood in scène, zodat hij een nieuw leven kan opbouwen in New York. Het is zijn droom om haarstylist te worden, maar zijn verleden laat hem niet los. Hoor ik daar iemand verhaal? roepen?

Verder dan enkele gerecycleerde moppen uit andere flutfilms die zich 'komedies' durven noemen, meer gaten in het verhaal dan in een gemiddelde Emmentaler, moppen over Zohan zijn ding, en seksscènes met vijftigjarige vrouwen had de film niets te bieden, behalve dan natuurlijk een voortdurend racistische ondertoon wat betreft de conflicten tussen vluchtelingen uit Israël, Palestina en Turkije aan de ene kant (met alle clichés uitvergroot tot het belachelijke), en de rijke Amerikanen aan de andere kant.

"You Don't Mess With The Zohan" (of "Licencia para peinar") moet zowat één van de slechtste films zijn die ik ooit heb gezien. Indien je klinisch gestoord bent, waarmee ik bedoel, als je soms 's morgens wakker wordt en denkt dat je een hamster bent, ga dan zeker naar deze film kijken. Indien niet, hou je geld bij en blijf zo ver mogelijk uit de buurt van deze klucht!

24-08-08

18) Spaanse miscommunicaties.

Miscommunicaties komen in Spanje vaker voor dan in België. Een verklaring daarvoor is allicht dat Spanjaarden in het algemeen veel lakser zijn wanneer het op afspraken maken aankomt (getuige daarvan is bijvoorbeeld de "kom-altijd-minstens-een-kwartier-na-het-afgesproken-uur-pas-opdagen"-regel waar ik het in vorige posts al eens over had). Een ander voorbeeld om deze hypothese te ondersteunen:

Woensdag had Ramon tegen Norma, Diego en mij gezegd dat we vrijdagavond moesten vrijhouden, want dan zouden we naar een feestje gaan in Sant Cugat. Ok, vrijdagavond komen Norma en ik na het werk aan in het appartement. Ramon nergens te bespeuren, Diego evenmin. Ramon belde Norma een half uur later om te zeggen dat hij in Castelfells zat met zijn neefjes en dus niet naar huis ging komen voor zaterdagavond. Maar, als we ook wilden komen moesten we gewoon naar Sergi (een vriend van Ramon die in Sant-Cugat woont, n.v.d.r.) bellen, want die ging toch naar Castelfells gaan zaterdag.

Om 12 uur kwam Diego dan thuis met een vriendin van Uruguay (met verhalen waarover ik direct 2 blogposts kan volschrijven, amaai :)). Natuurlijk wist die ook weer niets meer van een feestje ("Hoe, heeft iemand mij ooit iets verteld daarover?"). Enfin, party canceled dus, en de rest van de avond hebben we nog geluisterd naar de verhalen van Diego zijn amiga. In het kort kwam het hierop neer: de vriendin van Diego was naar hier gekomen omdat haar ex-lief (Diego's neef) aan een overdosis drugs was gestorven (hier in Barcelona), en aangezien dat een crimineel was (bankovervallen in Italië, huurmoordenaar in Uruguay, tientallen gevangenisstraffen, enz.) die onder valse naam verbleef hier in Barcelona, was zijn ex-lief de enige die alles hier kon komen regelen. Allemaal zeer bizar, althans voor Norma en mij. Diego zijn commentaar bij dit alles: "Ja, maar in Uruguay zijn wij dan nog een normale familie hè!"

Enfin, zaterdagmiddag bellen we dan naar Sergi, om te vragen hoe laat-ie naar Castelfells vertrekt. Sergi blijkt echter helemaal niet van plan te zijn naar Castelfells te gaan (inderdaad: "Hoe, ik weet van niets..."). Gelukkig was Diego van plan naar zijn papa in Cubelles te gaan, en aangezien dat dicht bij Castelfells ligt, ging hij ons daar af zetten, nadat we zijn vriendin op de luchthaven hadden gedropt. Vijf kilometer voor Sitges vroeg-ie opeens: "Zeg, waar gaan jullie eigenlijk slapen, bij Ramon?" Jamaar, Diego, slapen, ga je dan niet terug naar Rubí vanavond? "Ik, nee, heb ik dat niet gezegd? Ik blijf slapen in Cubelles." Miscommunicaties dus. Het enige dat hij kon doen, was ons afzetten in Sitges (net voor Castelfells), zodat we daar de trein terug naar huis konden nemen (aangezien er bij Ramon in Castelfells geen trein naar Barcelona vertrok).

Gelukkig bleek er in Sitges (waar het om 22 uur 's avonds nog 26 graden was!) net een Festa Major bezig te zijn, dus hebben Norma en ik daar nog een paar uur rondgelopen (zie ook foto's en video in deze post), alvorens de trein naar Barcelona terug te nemen.

Moraal van dit verhaal: indien je nogal vlug last hebt van stress, dan is Spanje zeker een land waar je naartoe moet komen :)

(Meer foto's van het Festa Major in Sitges zijn te vinden door op de foto's in deze post te klikken, of indien je niet graag op foto's klikt, op http://picasaweb.google.nl/dasmichiel, en dan klikken op "Barcelona Augustus")

22-08-08

17) "Kan u dat even voor me regelen?"

Indien iemand altijd al graag zou willen weten wat Cava de Codorníu is, welke verschillende soorten er zijn, hoeveel het kost een pakket van 5 flessen vanuit Barcelona te verzenden, welke winkels in Nederland aan thuislevering doen, en hoe de betalingswijze verloopt, dat-ie dan nu deze post 2 keer leest, en mij dan voor de rest van mijn leven nooit meer lastigvalt met die vraag :).

Het zit namelijk zo: vanmorgen kreeg ik een telefoontje van een evenementenbureau uit Italië, dat één van hun klanten, voor wie zij een reis naar Barcelona hadden geboekt, daar een paar flessen Cava de Codorníu (de oudste Cava van Spanje; gebrouwen in Barcelona) had besteld. Bij het opsturen van de wijn naar Nederland is er echter één en ander misgelopen, waardoor de flessen niet aangekwamen waren. Onze (enfin, mijn) opdracht was dus die flessen Cava zo snel mogelijk thuisbezorgd te krijgen. 

decorationBérénice had een website gevonden van een wijnhandelaar hier in Barcelona die de wijn via de post zou afleveveren. Omdat de website echter blokkeerde bij de bestelling, besloot ik terug te bellen naar Italië, met de vraag of we de wijn niet beter via een Nederlandse importeur zouden laten afleveren, dan via een postbestelling uit Barcelona (dat scheelt zo´n 26 euro in verzendingskosten!).

Enfin, ik kreeg groen licht, en nam contact op met een Nederlandse importeur. De persoon aan de andere kant van de lijn heeft nog nooit van de wijn gehoord. Na een pauze van 10 minuten komt er iemand anders aan de lijn die me weet te vertellen dat al de Cava uitverkocht is. Nou, da´s jammer. 

decorationGeen probleem, want ondertussen had ik een winkelketen gevonden die de cava wél verdeelt. Ik bel naar het contactadres, en wordt daarna opnieuw doorgeschakeld met een hoofdkantoor. Daar vertelt de flauwe plezante van dienst "Nou, daar kan ik je niet mee helpen, al onze winkels werken zelfstandig. Zal ik je het telefoonnummer doorgeven van een willekeurige winkel in Amsterdam, of kom je de wijn zelf brengen, muhahaha?" Eikel. In de "willekeurige winkel in Amsterdam" weten ze me vervolgens te vertellen dat ze niet aan thuislevering doen. Terug naar af dus.

Gelukkig had ik ondertussen nog een importeur gevonden. Beter nog, deze wilde zelfs thuisleveren, alleen wilde hij nog graag weten of het de rode of witte Cava de Codorníu moest zijn. Shit, blijken daar ook nog eens 2 soorten van te bestaan. Ook mijn contactpersoon in Italië (jep, ik hing ondertussen alwéér aan de telefoon) had echter totaal geen idee welke cava het moest zijn.

Enfin, nu wacht ik op een mail vanuit Italië, zodat ik de importeur in Nederland opnieuw kan bellen, om hem daarna een mail te sturen met de contact- en betalingsgegevens, en om dan uiteindelijk Italië nog op de hoogte te brengen dat alles in orde is.

Pff, Cava de Codorníu. Volgende keer breng ik die 5 flessen wel zélf naar Nederland.

 

20-08-08

16) La noche siempre es más oscura justo antes del amanecer.

Gisteren stond normaal gezien een trip naar Gràcia op het programma (inderdaad, het Festa Major de Gràcia is nog altijd bezig), maar omdat zowel Norma, Diego als ik nogal redelijk moe waren en niet echt veel zin hadden om tussen een bende rokende skinheads naar Hard Rock te gaan luisteren, hebben we Ramon maar alleen laten gaan met zijn vrienden.

joker2Norma, Diego en ik zijn in de plaats daarvan naar The Dark Knight (of, zoals hij hier genoemd wordt: El Caballero Oscuro - zie ook post nr. 4) "Batman en de Spaanse taal") gaan kijken in Sant Cugat. De film heeft alleen maar goede kritieken gekregen (hij staat met 9.2/10 helemaal bovenaan de IMDB - dé online databank voor films), en aangezien de hele film in High Definition Quality gefilmd is, zou het bijna zonde zijn dé blockbuster van de zomer van 2008 niet in el cine te gaan zien.

Meestal zijn films die voorafgegaan worden door enorme PR-campagnes (denk bijvoorbeeld aan "Snakes on a plane", "Spiderman 3", "Pirates of the Caribbean - At World´s End") een voorbode dat de film op zich niet veel te bieden heeft is, maar dat de filmmaatschappij via stunts toch nog een zo hoog mogelijke box office notering wil binnenhalen.

Site1Niets van dat alles bij The Dark Knight echter, want hoewel er wel degelijk sprake is van een Batman hype (nog versterkt door het overlijden van Heath Ledger) is de film gewoon subliem, en met zijn rauwe, cynische en psychologisch donkere ondertoon steekt deze Batman sterk af tegen Joël Schumachers kinderachtige Batman en Robin uit 1997 (met George Clooney in de hoofdrol) - en andere voorgaande Batman-verfilmingen. Enfin, een Joker-vergelijking (bovenaan de huidige Joker (Heath Ledger), en links de Joker uit 1989 (Jack Nicholsen) zegt volgens mij genoeg.

Enige minpunt is dat het in Spanje nog altijd de gewoonte is om films te dubben (en dus gisteren ook). Hierdoor gaat een deel van de Engelse spitsvondigheden verloren, en klinken de stemmen gewoon heel anders - vooral dan die van Batman.

posterHet grootste probleem van Spaanstalig-gedubde films is echter dat er geprobeerd wordt Amerikaanse namen zo Spaans mogelijk uit te spreken; om maar enkele voorbeelden te geven: "Gharbie" (i.p.v. Harvey), "Choker" (i.p.v. Joker), "Alfrè" (i.p.v. Alfred), "Comisario Ghordo" (i.p.v. Commissioner Gordon) en natuurlijk "el Ebatamobiel" (i.p.v. the Batmobile).   

In ieder geval zijn we toch van plan om de Engelse versie te gaan zien binnekort, want zelfs Norma en Diego geven toe dat de originele versie van een film altijd gewoonweg beter is (leve België met zijn ondertitels!); hoewel ´s anderendaags op het werk kunnen uitpakken met een uitspraak als "La noche siempre es más oscura justo antes del amanecer *" natuurlijk ook wel zijn charmes heeft.

Saludos de tu Caballero Oscuro.

* = "The night is always darkest before the dawn" /  "De nacht is altijd het donkerst net voor het aanbreken van de ochtend"

 

19-08-08

15) Reicht eine E-Mail als Bestätigung aus?

Sehr Geehrte Leser,

Vandaag, net zoals gisteren (en de komende 2 weken trouwens) staan Bérénice en ik er alleen voor op het kantoor van Eventisimo Barcelona. Jerry (de baas van het kantoor in Barcelona - alhoewel dat hier Destination Manager heet) heeft namelijk tot 1 september verlof genomen, waardoor alle evenementen van Eventisimo in Barcelona op dit moment door 2 stagaires geregeld worden (Bérénice en ik dus, voor de snuggersten onder jullie).

 decorationBovenop de evenementen die we dus al moesten afhandelen, komen dan nu ook nog eens die van Jerry. Die laatste heeft op voorhand al naar al zijn (Duitstalige) cliënten gemaild (aangezien Jerry een Duitser is en zich bijgevolg bezighoudt met alle aanvragen uit Duitsland) dat hij op vakantie is, en dat er bij dringende vragen contact opgenomen moet worden met Bérénice of mij, bij voorkeur in het Engels.

Natuurlijk zijn er dan toch zo´n paar cliënten die weigeren in het Engels te mailen en dus rustig blijven doorlallen in het Duits, hoewel ik hen wel antwoord in het Engels (aangezien mijn kennis van de Duitse taal zich beperkt tot het meezingen van Anton aus Tirol). Zo krijg je dan tussen de Spaans-, Nederlands-, en Engelstalige mails opeens berichten met als titel "Reicht eine E-Mail als Bestätigung aus?", en rustig verdergaand met zinnen als:

"Die genaue Anzahl der früher benötigten Zimmer kann ich Dir in der nächsten Woche nennen. Müsste vom Hotel aus ja möglich sein, diese nur zu optionieren und nicht fest zu buchen, wenn wir für das Wochenende 35 - 40 Zimmer fix gebucht haben."

Leuk natuurlijk, want eer ik kan antwoorden op zo´n mail, moet ik eerst alles in het Nederlands begrijpen, om dat daarna te vertalen in het Spaans voor Bérénice en de contactpersoon in het hotel; en dan pas kan ik in het Engels een antwoord terugmailen naar de cliënt. Mijn Duits gaat er in ieder geval sterk op vooruit :)

Beste Grüße aus Barcelona,

Michaël

 

 

17-08-08

14) "The biggest festival of Barcelona"

Althans, zo wordt het Festival Major de Gràcia op verschillende (Engelstalige) toeristenwebsites omschreven (zoals vb op http://www.bcninternet.com/touristinfo.php?contentid=306). Reden te meer dus om een kijkje te gaan nemen, en aangezien Norma nog altijd in Madrid zat, en Ramon zich nog aan het bezatten was op een strand ergens, besloten Diego (te aanschouwen op de foto hieronder) en ik alleen naar Gràcia af te zakken.

Het Festa Major de Gràcia (wat zoveel betekent als "Belangrijkste Feest van Gràcia") vindt elk jaar in augustus plaats in Gràcia, en is een beetje een mix tussen Pukkelpop - vanwege de traditionelere muziek en véél (heel véél) alternatieve jongeren - en Genk-on-stage, want verschillende optredens in diverse delen van de barrios (wijken) van Gràcia). Elke barrio in Gràcia (en dat zijn er zo'n 12-tal in totaal) organiseert op een bepaalde plaats (meestal de belangrijkste straat van dat gedeelte) een wijkfeest, met optredens, versierde straten, drankenstandjes, enzovoort. Gedurende het festival (dat duurt van 15-21 augustus) worden alle barrios dagelijks bezocht door een jury, die op het eind van het Festa Major de plezantste, gezelligste en best aangeklede barrio uitkiest. Het spreekt dus voor zich dat alle barrios hun uiterste best doen om hun wijk zo speciaal mogelijk aan te kleden, de goedkoopste drankjes te verkopen, enzovoort.

Hierdoor vindt zowat elke muziekliefhebber wel zijn gading in Gràcia, waar de muzikale genres (zoals ook gezien kan worden op de video hieronder) o.a. rock, hard rock, pop, folk, traditionale Catalaanse muziek, Arabische liederen, R&B, enz. omvatten. Ook wat betreft eten en drinken is diversiteit troef, gaande van typisch Catalaanse gerechten (zoals Pà-amb-tomaquet) tot Indische keuken, van Estrella Damm tot mojito's en Turkse thee.

 

Tussen de vele Erasmusstudenten en toeristen natuurlijk ook Catalanen van alle streken en leeftijden, die zich volledig lieten gaan op de Plaça del Folk (zoals ook gezien kan worden in de video hierboven), waar onder grote belangstelling (wild) gedanst werd op de tonen van Catalaanse folk, en waar verschillende oude bekenden ook bleken rond te lopen ;-).

Andere barrios (zoals de "Hard Rock barrio" in de video) vielen dan weer op door de enorme hoeveelheden punks (de reden waarom die in België niet meer te vinden zijn, komt volgens mij omdat ze allemaal in Barcelona zitten), die zich - luid schreeuwend voor Indépendència (onafhankelijkheid) en Anarquía (anarchie) - stonden te bezatten met wijn (in Coca Colaflessen van 2 liter), ondertussen wat hasj rokend (hetgeen doodnormaal blijkt te zijn in Barcelona - de politie stond erbij en keek ernaar) en ongegeneerd tegen de deuren van de huizen plassend (Louis Tobback zou het moeten weten).

Vrijdag was er meer sfeer in de verschillende straten dan zaterdagavond, toen het aftakelingsproces al begonnen was bij velen, behalve natuurlijk bij de punks, waardoor we zowel vrijdagavond als zaterdagavond Gràcia half high verlieten. En dat waren dan nog maar de 2 eerste dagen van het festival...

(meer foto's zijn te vinden door op de foto's in deze post te klikken, of indien je niet graag op foto's klikt, op http://picasaweb.google.com/dasmichiel (en dan klikken bij "Barcelona Augustus 2008")

15-08-08

13) Barça, Barça, Barçaaa!

Eventjes ter verduidelijking; het gaat hier in deze post wel degelijk over de voetbalclub van Barcelona gaan, want de naam 'Barça' slaat enkel op de voetbalploeg F.C. Barcelona, en niet - zoals sommige mensen nogal eens denken - op de stad (want dat is dan weer 'Barna' of 'BCN'). Muggenzifterij voor ons misschien, maar wanneer je in Spanje met iemand afspreekt in Barça, kan het nogal eens tot misverstanden leiden als jij staat te wachten in het centrum van Barcelona, en je vriend in Camp Nou (dat bijna aan de rand van de stad ligt). Dit geheel terzijde natuurlijk. 

Barça speelde woensdagavond dus zijn eerste Champions League wedstrijd dit jaar in Camp Nou, en omdat Ramon nog altijd aan de kust zit ergens, kreeg ik 's middags een SMS van Miquel (op de foto hieronder in de groene T-shirt) met de vraag of ik niet in Ramon zijn plaats wilde meegaan naar de wedstrijd. Afspraak om 20.30 uur in het station van Sarrià, en vandaaruit zouden we dan met de auto naar het stadion rijden, nadat we eerst nog iets hadden gegeten in het centrum.

Enfin, wanneer Spanjaarden met je afspreken om 20.30 uur, maak je dan vooral niet ongerust als ze er om 20.35 nog niet zijn. Het is immers een ongeschreven regel om ten vroegste 15 minuten na het afgesproken uur op te dagen. Zo ook met Miquel en Albert, die om 21 uur ook kwamen opdagen. Natuurlijk was het restaurant waar we van plan waren te gaan eten ook niet open (nog zoiets typisch Spaans), waardoor het ondertussen al 21.20 was, en we dan maar een broodje zijn gaan uithalen om om 21.45 dan in het stadion aan te komen (ondertussen was de match net 10 minuten bezig).

Hoewel het al mijn tweede keer was dat ik in Camp Nou een match van Barça zag, blijft het binnenkomen van het stadion toch nog altijd indrukwekkend. Een ongeloofelijk grote mensenmassa, waarvan de meesten dan nog toeristen zijn die meer dan 40 euro hebben betaald om binnen te komen (waaronder ook mijn medestagair uit Frankrijk die blijkbaar net voor mij heeft gezeten - zo bleek donderdagmorgen). De match zelf was eigenlijk een beetje saai, vanaf het begin was het eigenlijk al duidelijk dat Barcelona de opmerkelijk sterkere partij was. Vier goals van Barcelona later zat de partij erop, en terwijl de echte fans nog naar het centrum vertrokken om daar verder te gaan vieren, vertrok Equipo Rubí op weg naar huis (ondertussen was het toch ook al 1 uur).  

Thuis aangekomen bleek  Diego nog wat Uruguaans gekookt te hebben (bladerdeeg met tonijn, pepers, ajuin en nog een paar onidentificeerdbare objecten in verwerkt). Lekker, dat wel, maar nogal wat zwaar om 's avonds om 1.30u nog aan te beginnen. Onvoorstelbaar wat ik voor Footballclub Barcelooohooonaaa allemaal overheb :)

(Alle foto's van F.C. Barcelona - Wisla zijn ook te bekijken door op de foto's in deze post te klikken (of indien je niet graag op foto's klikt: http://picasaweb.google.com/dasmichiel (bij "Barcelona Augustus 2008).)

13-08-08

12) Hoe zou het zijn met...Kate Ryan?

Goed zo blijkt hier. Sterker nog, het gaat ons Katrien (zoals rasechte Limburgse fans haar nogal eens noemen) hier in Spanje voor de wind. Haar nieuwste hit Ella elle l´a ("Ella, zij heeft het") staat in Barcelona en omstreken al weken op nummer 1 in de éxitos (de zgn. Ultratop van Spanje), en wordt hier dan ook overal gedraaid. Raar, want in België blijkt haar cover van France Gall niet echt hét verwachte schot in de roos.

decorationHet wordt allemaal nog gekker wanneer je weet dat de Spaanse Ultratop enkel uit Spaanstalige (en in sommige uitzonderlijke gevallen uit Engelstalige) songs bestaat - omdat de gemiddelde Spanjaard voorlopig nog altijd enkel Spaans spreekt. Een Franstalige coversingle van een Vlaamse artieste die in eigen land maar een gematigd succes kent, is dus op zijn minst zéér uitzonderlijk te noemen in de geschiedenis van de Spaanse muzieklijsten.

"Waarom heeft Kate Ryan dan zoveel succes hier in Spanje?" hoor ik je nu denken. Misschien ligt (een deel) van de verklaring in de lyrics van het liedje; het refrein (het enige dat de meeste radioluisteraars meestal verstaan :-D) is namelijk Ella elle l´a ou ou ou ou, enz.

Nu wil het toeval (?) net dat ella in het Spaans "zij" betekent, dus het is perfect mogelijk dat de gemiddelde Spanjaard Ella ella (of m.a.w. "zij, zij") verstaat, en daaruit concludeert dat het liedje over een meisje moet gaan dat verder niet bij naam wordt genoemd ("Aaaah, juist, dat moet het zijn Michiel :-D!"). Indien je zelf nog andere verklaringen zou hebben voor dit opmerkelijk en uitzonderlijk gegeven in de Spaanse muziekgeschiedenis (buiten: "Ze is blond en daar houden Spanjaarden van!" of "Ja, het is omdat ze hier niet met haar knie zwengelt!"), laat het mij dan vooral weten.

Enfin, ons Katrien heeft het ondertussen al begrepen; de komende maanden is de kans zeer klein dat je haar in België tegenkomt. Nee, daarvoor moet je naar Spanje.

11-08-08

11) Neen, vrijdag werk ik niet.

Inderdaad, je leest het goed; nog geen 2 weken aan het werk en mijn eerste vakantie komt er al aan (enfin, het is meer een verlengd weekend, maar kom). Vrijdag is het namelijk Festa Major de Gràcia - http://www.festamajordegracia.cat/ (letterlijk vertaald 'Het belangrijkste feest van Gracia'); één van de vele wijken waar Barcelona in onderverdeeld is, en toevallig ook de wijk waar het kantoor van Eventisimo in gelegen is, jeeuj. 

Festa Major de Gràcia

Het Festa Major de Gràcia is één van de grotere en belangrijkere feesten van alle barrios waaruit Barcelona bestaat, en ook zowat het enige waar elke inwoner van Barcelona zich zowat verplicht voelt aanwezig te zijn, behalve dan Norma en Ramon, aangezien die respectievelijk naar Madrid en de kust (geen idee waar exact) ergens vertrekken donderdagavond. Mijn Uruguaanse kotgenoot Diego en ik zijn alvast wel van plan Gràcia te verkennen, vrijdag-, zaterdag- én zondagavond. Ja, het gaat nog een lang weekend worden :).

Saludos Bélgica!

 

10-08-08

10) Mijn kamer (status: opgeruimd)

Nu de Duitse Erasmusstudente eindelijk volledig vertrokken is (uit mijn kamer) , heb ik eindelijk eens de tijd gevonden om ze volledig op te ruimen (want naar het schijnt ruimde die Duitse dus nooit iets op - hetgeen ik alleen maar kan beamen na 3 emmers vol stof, en 2 vuilbakken vol afval) :)

Dit zou zo ongeveer het gewenste resultaat moeten zijn, maar suggesties zijn natuurlijk nog altijd welkom (hoewel ik erbij moet zeggen dat Norma niet tegen naaktposters van blote vrouwen kan, mocht je je seksistische fantasieën weer de vrije loop hebben laten gaan). Meer foto's zijn ook te vinden door op de foto in deze post te klikken (of indien je niet graag op foto's klikt: http://picasaweb.google.com/dasmichiel (bij "Barcelona Augustus 2008").)

15:44 Gepost door Michiel Das in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kamer rubi michiel das |  Facebook |

9) "Jamaar, ik wil naar de motors gaan kijken!"

Gisteren op het programma: een bezoekje aan Diego zijn papa in Cubelles (op zo'n 50 minuten rijden van Rubí). Het plan was eigenlijk om een tussenstop te houden in Sitges, waar één van de mooiste stranden van Barcelona en omstreken ligt, maar omdat het daar enorm druk was besloot Diego maar in één stuk door te rijden naar Cubelles.

Cubelles is eigenlijk een klein dorpje zoals je ze direct zou herkennen uit Spaanse films: een groot plein in het midden met daaromheen de huisjes. Diego wist een restaurantje waar we relatief goed konden eten voor relatief weinig geld (9 euro voor een vissoep, kip met aardappels, flan en een cola), en na de maaltijd gingen we dan naar het huis van zijn papa, een nieuwe appartementsblok net buiten het dorpje. Sjieke boel allemaal, met zwembad, airconditioning in alle kamers, en uitzicht op de zee. Nochtans zou ik (en Norma evenmin) er willen wonen. In Cubelles is namelijk niets te beleven, en omdat Barcelona op zo'n 50 minuten bergweggetjes ver ligt, ben je bijna verplicht constant in het appartement te blijven.

Enfin, namiddag om 18 uur zijn we dan naar een motorcross-evenement gaan kijken in het dorp. Na 1 uur hadden Norma en ik het daar wel gezien, maar Diego en vaderlief waren gewoon niet weg te houden van die brommertjes - het woord 'obsessie' zou hier zelfs een understatement zijn. Diego besloot dan maar ons te dumpen in Calafell, een dorpje in de buurt waar Norma en ik op de Rambla del Mar dan nog wat hebben gegeten. Om half één kwam Diego dan eindelijk opnieuw opdagen, nog helemaal onder de indruk van de motortjes, en besloten we terug te rijden naar Rubí.  

 

Deze morgen dan had Norma speciaal een ontbijt gemaakt voor mij; molletes en chocoladebroodjes op Mexicaanse wijze. Vandaag staat er niet veel meer op het programma, nog een beetje chillen en uitrusten voor volgend weekend. Dan vindt namelijk het Festa Major de Gràcia plaats, één van de grooste zomerfestivals in Barcelona.

Alle foto's van deze uitstap zijn ook te bekijken door op de foto's in deze post te klikken (of, indien je niet graag op foto's klikt: http://picasaweb.google.com/dasmichiel/BarcelonaAugustus2...)

08-08-08

8) "Zou ik vanavond nog antwoord kunnen krijgen?"

En voilà, voor de verandering gooien we er nog eens een bericht bij. Ik kwam net tot de conclusie dat het alweer een tijdje geleden was sinds mijn laatste post over mijn werk bij Eventisimo.

Na een week meedraaiem (jaja, al 7 dagen die voorbij zijn gevlogen) op het 3-koppige hoofdkwartier van Eventisimo Barcelona, begint het allemaal al een beetje te wennen: aanvraag binnenkrijgen, hotels, restaurants en "special venues"-aanbieders (klinkt duur, is het ook :)) contacteren, programma´s samenstellen, en alles naar de cliënt opsturen. Simpel in theorie, laten we eens kijken naar de praktijk:

decoration

Meestal komt een aanvraag net een maand op voorhand binnen, en wil de cliënt zo vlug mogelijk een antwoord hebben. Zo kwam er gisteren een aanvraag binnen uit Nederland (een project waar ik by the way de leiding over heb), voor een groep van 126 personen (of 60 dubbele kamers en 31 dubbele kamers voor individueel gebruik) die in het weekend van 4 oktober voor 1 dag en nacht naar Barcelona willen komen, aan een budget van 180€ pp. (inclusief luchthaventransfers, avondeten en een tour door de stad). Het probleem (of beter gezegd: de problemen) is dat:

  1. Het budget enorm beperkt is, aangezien je in het centrum bijna geen (driesterren)hotel hebt waar je voor minder dan 160€/nacht kan verblijven,
  2. Dat er dat weekend een groot congres is in Barcelona waardoor alle hotels al bijna vol zitten,
  3. Dat het enige hotel dat aan de eisen voldoet 20 minuten buiten het centrum ligt (waardoor er nog een pak transportkosten naar het centrum bij de eindprijs komen), en last but not least
  4. Dat de cliënt vanavond nog een antwoord wil.

Er staat me dus nog een lange namiddag te wachten :)

06-08-08

7) Insiderstip: blijf niet zitten in de trein!

En voilà, we smijten er eens een keer een insiderstip bij: bovenstaande titel is (omwille van plaatsgebrek) niet geheel volledig; er moest eigenlijk staan: 

"Wanneer  een groepje mentaal gehandicapten de trein binnengelopen komt, en ze besluiten bij jou in de zitjes te komen zitten, blijf dan niet zitten (zoals ik dus wél deed), maar ga vlug naast iemand anders zitten, ook als dat toevallig een kettingrokende skinhead die, luid meezingend met op de beats van Doom, wat hasj begint te roken of een gepensioneerde operazanger met last van hoofdluizen die een nieuwe carrière wil beginnen als accordeonist". - hetgeen hopelijk meteen verklaart waarom ik de titel wat heb ingekort.

decoration

Het zat namelijk zo: de eerste mentaal gehandicapte maakte al onmiddellijk een inschattingsfout toen-ie zich recht op mijn schoot neerplante, waardoor ik al genoodzaakt was met een kordate 'Uhum' mijn territorium moest afbakenen. De andere 2 individuen (een oudere man en een veertigjarige vrouw), die zich ondertussen onder luid gekrijs al in de 2 zitjes voor mij gezet hadden, begonnen vervolgens ruzie te maken over wie zijn arm op de middelste armleuning mocht leggen. De man gaf uiteindelijk toe (enfin, zoals altijd dus :)), en nam dan maar genoegen met het bovenbeen van de vrouw en begon daar stevig in te knijpen, hetgeen uiteindelijk weer tot een nieuwe ruzie leidde.

Ook de man aan mijn linkerkant (die van de inschattingsfout) bleef echter niet stil; elke keer er een trein voorbijkwam sprong-ie namelijk recht en begon luid 'trén', 'trén' te roepen. Ondertussen leek de ruzie voor mij weer eventjes bekoeld, hoewel de billenkerel nu in zijn neus zat (met beide vingers, nog nooit gezien :)!), en het -euhm- residu zonder enige schaamte op zijn t-shirt begon uit te smeren, tot groot ongenoegen van een bomma die afkeurend met haar hoofd zat te schudden, en bijna kokhalzend de trein wilde verlaten toen het troepje haar 5 minuten later voorbijwandelde naar buiten.

22:52 Gepost door Michiel Das in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: metro trein barcelona michiel das |  Facebook |

04-08-08

6) Ik zoek...10 strippers.

Al onmiddellijk eventjes een rechtzetting...niet ik heb dringend het gezelschap nodig van 10 steroïdejunks, wel Eventisimo Barcelona dat in Benidorm een vrijgezellenfeestje organiseert voor 100 Russische vrijgezelle meisjes. De chicas rusas willen naast "10 hunks die eruit zien om op te eten" ook nog avondeten in een "exclusieve club met zicht op zee, inclusief striptease-act", en dat allemaal voor 18 september.  Ideaal dus om de stagair mee bezig te laten zijn, moet Jerry gedacht hebben.

Alleen bleek dát veel moeilijker dan gedacht; via google is het bijna onmogelijk naar modellenbureaus in Benidorm te zoeken zonder op marginale websites te komen waar Diego's zich voorstellen als "Hallo, ik ben Diego, een stoere jongen die in zijn vrije tijd graag de liefde bedrijft"... Twintig computervirussen later is het mij dan toch gelukt 4 modellenbureaus in Benidorm aan te schrijven, morgen staat de zoektocht naar een "exclusieve club" op het programma. Desondanks, mocht je toevallig een verborgen verleden hebben als stripper of model, en ben je op 18 september vrij, mag je mij ook nog altijd contacteren t.e.m. morgenavond :)

decoration
Ook nog op het programma vandaag: een bezoek aan het viersterrenhotel (in mijn ogen een opgewaardeerd driesterrenhotel) Rivoli Ramblas op de Ramblas, met als doel eigenlijk gewoon eens zien of de kamers er op foto inderdaad uitzien zoals in de realiteit. Dat bleek niet echt het geval, in vele kamers was gekozen voor een vreemde mix tussen avant-garde, en overdreven futuristisch design gecombineerd met de meest gekke kleuren (zoals bijvoorbeeld een antiek houten bed met futuristisch blauwe achtergrond, rode muren en hypermoderne lampen. De General Manager was duidelijk gehaast, dus besloten we nog rustig een terrasje te doen, "want anders zouden we 30 minuten te vroeg terug op kantoor zijn" (woorden van de boss-himself, dus wat begin je daartegen :-)). Welkom in Spanje!

P.S. Nog eventjes een laaste rechtzetting. Denk nu na het lezen niet dat Eventisimo gewoon een opgewaardeerd escortebureau is hè, normaal gezien worden dit soort aanvragen zelfs niet behandeld, maar om uitzonderlijke reden (die ik helaas niet weet), was dat dit keer eens niet het geval :) 

03-08-08

5) Picasso was here...

Zoals elke eerste zondag van een nieuwe maand zijn in Barcelona alle musea gratis te bezichtigen, en omdat Norma (mijn Mexicaanse flatmaatje met een immense belangstelling voor alles wat met kunst en communicatie te maken heeft - hetgeen op zijn zachts gezegd onverwacht is voor een informaticus) geen goesting had om helemaal alleen naar het centrum te gaan, besloot ik haar te vergezellen.

Over het Picassomuseum (http://www.museupicasso.bcn.es/) kan ik kort zijn (héél kort zelfs): je bent ervoor, of het is helemaal je smaak niet.

decoration

Zelf weet ik nog niet tot welke categorie ik behoor, maar de immens lange wachtrij voor het museu (waarvan de helft ongeveer uit Amerikanen bestond - awesome!), de belachelijke veiligheidsvoorzieningen (2 opzichters in elk kamertje, waardoor menig bezoekers regelmatig zijn hoest probeert te onderdrukken - allicht uit angst om buitengegooid te worden) en de vele kladwerken - waarvoor een kind van 5 jaar zelfs moeite moet doen om ze zo afzichtelijk te maken - die desondanks toch spontane wauws! en marvellous! oproepen bij verschillende bezoekers lieten toch een indruk achter.  

Ook de marketingmachine achter Picasso blijkt 35 jaar na zijn overlijden levendiger dan ooit, met een Picassoshop waar je alles kan kopen, tot en met markeerstiften en t-shirts van de master himself, respectievelijk voor de prijs van 10 en 30 euro. . Blijkbaar weten vele mensen niet dat exact dezelfde souvenirs een paar straten verder respectievelijk 3 en 14 euro kosten...

 

02-08-08

4) Batman en de Spaanse taal

 Zoals je wellicht weet, loopt sinds enkele dagen de nieuwe Batman-film 'The Dark Knight' in de meeste Belgische filmzalen. Datzelfde gebeurt op dit moment ook in alle Spaanstalige filmzalen, zij het onder een iets andere titel. Warner Brothers brengt 'The Dark Knight' in Latijs-Amerika uit onder de naam 'El Caballero de la Noche' - letterlijk vertaald 'De Ridder van de Nacht' betekent - terwijl in Spanje gekozen wordt voor 'El Caballero Oscuro' - hetgeen dan weer 'De Donkere Ridder' wordt.

decoration

Maar het wordt nog gekker wanneer je een Mexicaanse (neem bijvoorbeeld mijn flatmaatje Norma) vraagt of ze 'The Dark Knight' of 'El Caballero Oscuro' al gezien heeft. "Neen, nog nooit van gehoord, wat is dat?" Omgekeerd geldt hetzelfde voor een Spanjaard (bijvoorbeeld mijn compañero de piso Ramon), die op zijn beurt niet weet wie (of wat) 'The Dark Knight' of 'El Caballero de la Noche' is.

Welkom in de Spaanstalige wereld!

01-08-08

3) Dag één bij Eventisimo.

En voilà, zonet mijn allereerste werkdag bij Eventisimo beïndigd. Het was wel plezant eigenlijk, om 10 uur afgesproken op kantoor, bleek dat alleen Bérénice (uit Frankrijk) daar was terwijl ik toch al een zowat volledig volzet kantoor had verwacht. Enfin, een uur later kwam Jerry (zowat de baas) dan ook aan. Voor de rest zou er niemand meer komen (augustus is momenteel erg rustig, vandaar).

Wel een gekke kerel eigenlijk die Jerry, en ik veronderstel dat ik niet de enige ben die dat zal zeggen; ik heb althans nog nooit een Duitser van Afrikaanse afkomst gezien die dan ook nog eens Spaans spreekt en kampt met een enorme snotvalling - en dat allemaal tegelijk :)

Enfin, ik heb een paar presentaties over hotels in Barcelona bekeken (de grote 5-sterrenhotels, that is), daarna heb ik al een paar mails gestuurd voor enkele personen die incentive-trips voor hun personeel willen plannen in Barcelona, een paar uur daarna stuurde Jerry me naar Plaça Espanya om een paar foto's te maken van een plek waar BicingBarcelona een nieuw 'fietshokje' wil neerplanten. Terug op kantoor heb ik dan nog een paar mails zitten versturen voor een Nederlands IT-bedrijf dat in maart van plan is naar Barcelona af te zakken. En toen was het plotseling alweer 19 uur. Een vervolg van mijn 'aventuras de trabajo' volgende week!

Hasta luego!

21:59 Gepost door Michiel Das in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eventisimo dag 1 een michiel das |  Facebook |